SOWA OPAC : Miejska Biblioteka Publiczna w Ełku

Książka

W koszyku

oceń

Runa / Vera Buck ; tłumaczenie z języka niemieckiego Emilia Skowrońska, [Agnieszka Hoofmann]. - Kraków : Initium, [2018]. - 606, [1] strona ; 20 cm.

Autor

Buck Vera (1986- ). Autor Skowrońska Emilia. Tłumaczenie Hofmann Agnieszka. Tłumaczenie

Forma i typ

Książki Proza

Przynależność kulturowa

Literatura niemiecka

Temat

Runa (postać fikcyjna) Jori Hll (postać fikcyjna) Charcot, Jean-Martin (1825-1893) Chorzy psychicznie Szpital Salpetriere (Paryż ; budynek) Szpitale psychiatryczne Hipnoza Ekseprymenty medyczne Tajemnica Paryż (Francja)

Gatunek

Powieść Thriller

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Wypożyczalnia

Wszystkie egzemplarze są obecnie wypożyczone: sygn. 82-3 (1 egz.)

Długość kolejki oczekujących: 1.

Filia nr 1

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 82-3 (1 egz.)

Strefa uwag:

Uwaga ogólna

Tłumaczenie z języka niemieckiego Emilia Skowrońska strony 55-607, Agnieszka Hofmann strony 1-54.

Data wydania wg: initium.pl.

Uwaga dotycząca bibliografii

Bibliografia na stronach 602-607.

Recenzje:

Koniec XIX wieku, Paryż. Jori jest studentem medycyny zafascynowanym pracą doktora Charcota, znanego neurologa, który przeprowadza eksperymenty na histeryczkach. Pewnego dnia na oddział trafia dziewczynka, Runa, która nie jest podatna na żadną z dotychczasowych metod leczenia. Jori widzi w tym swoją szansę – wyleczy Runę, napisze pracę doktorską i będzie mógł wrócić do rodzinnej Szwajcarii, gdzie zajmie się inną pacjentką. Nie wie jednak, (...) że Runa nie będzie łatwym przypadkiem nie tylko ze względu na swoje zachowanie, lecz także na fakt, że dziewczynka zostawiła za sobą szereg wiadomości, które teraz ktoś próbuje odszyfrować.
Runa Very Buck to powieść z pogranicza thrillera medycznego i sensacji. W książce znajdziemy zarówno narrację trzecioosobową, jak i pierwszoosobową, śledzimy różnych bohaterów, poznajemy elementy sprawy, która dopiero w pewnym momencie zaczyna łączyć się w spójną całość.
Głównym bohaterem jest Jori. To młody mężczyzna, student, który jest ślepo zapatrzony w neurologa, u którego chce pisać pracę doktorską. Jori to prosty chłopak – chce jedynie zostać lekarzem i ożenić się z dziewczyną, którą poznał w dzieciństwie. Niestety jest też naiwny, co widać od pierwszego momentu, gdy poznajemy go na kartach powieści. Jori stworzył sobie swój własny świat, nie dopuszcza do siebie argumentów i innego zdania, przez co wydaje się czytelnikowi postacią nieco żałosną. Ma jednak też dobre cechy – przejmuje się Runą, chce, by przeżyła operację, próbuje do niej dotrzeć. Inni widzą w niej jedynie ciało do badań, on widzi człowieka.
W powieści są dwa główne wątki – pierwszy dotyczy leczenia histeryczek. Przedstawiono nie tylko metody leczenia chorych, lecz także wspomniano o tym, jakie objawy ma histeria. Kobiety w XIX wieku nie mogły być smutne, nie wolno im było mieć depresji lub zmiennych nastrojów, bo uznawano je za histeryczki. Tiki nerwowe od razu kojarzyły się z histerią. Kobiety te leczono okrutnymi metodami, upokarzano publicznie, a nawet eksperymentowano na nich, nie zważając na ich ból, cierpienie i inne niedogodności. Bez mrugnięcia okiem oddawano je jako materiał do badań. To przerażające, gdy się o tym czyta, a jeszcze bardziej wstrząsające, gdy się pomyśli, że tego typu praktyki faktycznie się zdarzały.
Drugi wątek związany jest z dziwnymi znakami pozostawianymi w różnych miejscach. Są one trudne w rozszyfrowaniu, nie wiadomo, kto je pozostawił i w jakim celu. Czy mają one związek z jakimś kultem? A może za ich pomocą ktoś chciał przekazać coś ważnego każdemu, kto wpadnie na ich ślad? To bardzo tajemnicza sprawa, a z każdym nowym śladem robi się jeszcze bardziej skomplikowana.
Muszę przyznać, że najmocniejszym punktem powieści według mnie były elementy związane z początkami psychiatrii. Sceny, które przedstawiały szpital, były mroczne i przerażające, autorce dobrze udało się oddać specyficzny klimat, który fundował czytającemu gęsią skórkę. Trochę słabiej wypadał drugi wątek, nazwijmy go roboczo śledczym. Był ciekawy, ale nie mogłam się w niego wciągnąć, bo za akcja toczyła się wolniej.
Runa to dobry thriller medyczny, bardzo klimatyczny i momentami szokujący. Czyta się ją dobrze, choć temat nie jest lekki i łatwy, a wręcz chwilami bulwersujący, szczególnie gdy jest się kobietą i czyta się o tym, jak dwa wieki temu traktowano „histeryczki”.

Debiut literacki niemieckiej pisarki Very Buck pt. Runa to powieść historyczna z wątkami thrillera medycznego. Akcja książki rozgrywa się w 1884 roku w ówczesnym Paryżu. Wątki i postaci prawdziwe przeplatają się z fikcją literacką. Większość zdarzeń ma miejsce w szpitalu dla psychicznie chorych La Salpêtrière, w którym pacjentkami są głównie kobiety. Książka ukazuje proceder doświadczeń medycznych prowadzonych na ludziach, (...)